Więcej informacji (+48) 730 131 130
Napisz do nas biuro@certlab.pl

Zalety szkoleń brakarskich w „Certlab”

W Naszym kraju jest jedynie kilka firm zajmujących się szkoleniami brakarskimi tarcicy konstrukcyjnej zgodnie z normą PN-D-94021:2013 „Tarcica konstrukcyjna iglasta sortowana metodami wytrzymałościowymi”. Jak zawsze jedne są mniej doświadczone pod tym względem i ich usługi niestety, ale są na niskim poziomie, inne natomiast starają się cały czas rozwijać i podnosić na bieżąco swoje kwalifikacje oraz urozmaicać prowadzone zajęcia. Do tych drugich na pewno można zaliczyć naszą firmę. Na dowód tego pragniemy przedstawić państwu kilka czynników przemawiających na plus w kwestii szkoleń brakarskich odbywanych w „CertLab”:

Wszystkie szkolenia odbywają się u klienta w tartaku, co nie dezorganizuje pracy Waszej firmy;

Istnieje możliwość prowadzenia szkoleń w weekendy, czy też w godzinach popołudniowych co nie wpłynie na przestoje w produkcji czy też organizacji szkolenia w naszej placówce łącznie z pobytem w hotelu na czas szkoleń brakarskich.

Firma „CertLab” przeprowadziła szkolenia w ponad 70 firmach, co pozwoliło jej na wprowadzenie swojej, indywidualnej metody szkoleń co owocuje wysokim stopniem zdawalności oraz zadowoleniem naszych klientów.

Zajęcia prowadzimy w grupach średnio od 3 do 9 osób, co ma duży wpływ na indywidualnie poświęcenie czasu podczas zajęć każdemu z uczestników szkolenia brakarskiego;

Wszystkie części kursu brakarskiego prowadzi właściciel firmy „CertLab”, co gwarantuje, że wiedza przekazywana słuchaczom jest na najwyższym poziomie i  zawsze aktualna.

Forma przeprowadzenia szkolenia jest oparta na zasadzie ciągłej i czasami dość burzliwej dyskusji, przez co uczestnicy szkolenia brakarskiego nie czują podczas niego znużenia i tym samym szybciej wchłaniają przekazywaną im wiedzę;

Prowadzący zajęcia zawsze stara się wyłapać najsłabsze strony poszczególnych uczestników z wiedzy na temat sortowania tarcicy konstrukcyjnej przez co wie na co komu ma poświęcić więcej czasu na dogłębne wytłumaczenie niezrozumiałych zagadnień;

Podczas szkolenia brakarskiego wszyscy uczestnicy dostają pomoce naukowe w postaci konspektów zawierających wszystkie wykłady oraz ich streszczenie w formie tabelarycznej, co pozwala w bardzo przejrzysty sposób przedstawienie najistotniejszych i tylko potrzebnych wiadomości;

Przed egzaminem jest powtórka całego materiału i poświęcenie czasu na odpowiedzi na najtrudniejsze zagadnienia z całego cyklu spotkań;

Całkowity czas szkolenia nie jest ograniczony czasowo. Każde spotkanie trwa tak długo jak wymagają tego uczestnicy. Jeśli są pytania, czy też jakieś niejasności to tłumaczymy sobie je do skutku;

Każde szkolenie podzielone jest na trzy cykle: teoria z częścią rysunkową, praktyka na przetartej dłużycy oraz część powtórkowa wraz z egzaminem;

Wystawiane przez nas zaświadczenia dotyczące uprawnień brakarskich uznawane są przez wszystkie jednostki notyfikowane działające na terenie Polski;

Jako nieliczni, umożliwiamy w ramach współpracy organizację corocznych spotkań w celu aktualizacji i przypomnienia wiedzy z zakresu sortowania tarcicy konstrukcyjnej;

W przypadku wdrażania Zakładowej Kontroli Produkcji (ZKP) w Państwa tartaku przez naszą firmę, koszt szkolenia jest w niego wliczony i tym samym liczba uczestników szkolenia nie wpływa na podwyższenie kosztów.

 

 

 

 

Czytaj więcej...

Szkolenia brakarskie

Szkolenia brakarskie

Szkolenie brakarskie jest jednym z etapów na drodze do uzyskania Certyfikatu Zakładowej Produkcji. Zgodnie z przepisami, w każdej firmie powinna być co najmniej jedna osoba (brakarz) posiadająca stosowne uprawnienia pozwalające na ocenę iglastej tarcicy konstrukcyjnej pod względem jej wytrzymałości. Brakarz ma za zadanie przesortowanie całej zamówionej tarcicy konstrukcyjnej przez klienta, na określonym etapie produkcyjnym, pod względem wad i tym samym sklasyfikowanie jej do odpowiedniej klasy sortowniczej, a następnie wytrzymałościowej. Sortowanie pod tym względem może odbywać się bezpośrednio po przetarciu za trakiem, czy też w późniejszym czasie gdy elementy znajdują się na np. przekładkach.

Szkolenie brakarskie ma na celu przekazanie wiedzy z zakresu rozpoznawania wad tarcicy konstrukcyjnej zgodnie z aktualną normą sortowniczą: PN-D-94021:2013 „Tarcica konstrukcyjna iglasta sortowana metodami wytrzymałościowymi”. Firma „CERTLAB” ze względu na duże doświadczenie w tym zakresie stara się prowadzić zajęcia z zakresu szkoleń brakarskich w sposób ciekawy i oparty na wielu przykładach. Cykl szkoleń przebiega na zasadzie dyskusji oraz wymianie spostrzeżeń, a tym samym przekazaniu wszystkim najistotniejszych danych niezbędnych podczas codziennej pracy brakarzy tarcicy konstrukcyjnej. Ten sposób szkolenia jest bardzo wydajny, a słuchacze nie odczuwają zmęczenia i ich uwaga jest w pełni skupiona na prowadzonych zajęciach. Podczas szkolenia brakarskiego wszyscy uczestnicy dostają skrypty z interpretacją powyższej normy oraz zrzuty slajdów, które podczas zajęć są wyświetlane, a tym samym nikt nie traci się czasu na zbędne wykonywanie zapisów, a jedynie na krótkie notatki z poruszanych tematów.

Wszystkie szkolenia brakarskie staramy się prowadzić w małych grupach (2-6 osób) dzięki czemu możemy poświęcić uwagę każdemu z osobna. Ta forma działania jest bardzo wydajna pod względem nauki ze względu na poświęcenie większej ilości czasu dla każdego uczestnika, a tym samym nikt nie jest anonimowy. Osoby, które wolniej przyswajają wiedzę są otoczone większą uwagą i zagadnienia dla nich niezrozumiałe są im powtarzane kilkukrotnie podczas przebiegu całego szkolenia.

Szkolenie brakarskie w firmie ‘CERTLAB” składa się z kilku etapów, które trwają od 3 do 5dni i zakończone są egzaminem, a następnie nadaniem uprawnień brakarskich. W skrócie:

  • Etap pierwszy oparty jest na przekazaniu wiedzy podczas części teoretycznej.
  • Kolejnym krokiem są zajęcia rozpoznawania i interpretacji wad związanych z sękowatością. Podczas spotkania uczestnicy ćwiczą i poznają szybkie metody odnajdowania miejsc w sortowanych elementach gdzie sęki najbardziej osłabiają daną sztukę.
  • Następny etap, to ćwiczenia praktyczne na placu tartaku. Mają one za zadanie przeniesienie teorii do praktyki i nauczenie przyszłych brakarzy rozpoznawania wad na tarcicy konstrukcyjnej przygotowanej do wysyłki dla konkretnych zamówień.
  • Etap dyskusyjny obejmuje podsumowanie całego szkolenia, powtórzenie w skrócie najważniejszych i najtrudniejszych tematów oraz wyszczególnienie i położenie szczególnego nacisku na wyeliminowanie błędnych interpretacji wymogów przez uczestników z jakimi spotkali się prowadzący podczas całego cyklu szkolenia brakarskiego.
  • Uwieńczeniem szkolenia jest egzamin po zdaniu którego, uczestnicy uzyskują uprawnienia brakarskie upoważniające do sortowania tarcicy iglastej metodami wizualnymi.

Zgodnie z zapisami normy PN-EN 14081-1 „Konstrukcje drewniane. Drewno konstrukcyjne o przekroju prostokątnym sortowane wytrzymałościowo. Część 1: Wymagania ogólne” w pkt. 6.3.6 każdy zakład mający Certyfikat Zakładowej Kontroli Produkcji musi co najmniej raz do roku skontrolować fachowość personelu, łącznie z oceną jakości sortowania materiału.

Czytaj więcej...

Certyfikacja drogą do wystawienia delkaracji właściwości użytkowych

W momencie, gdy certyfikacja w zakładzie tartacznym dobiegnie końca (oczywiście z wynikiem pozytywnym), jednostka notyfikowana nadaje producentowi niepowtarzalny numer. Certyfikat Zakładowej Produkcji oprócz numeru producenta zawiera także numer jednostki certyfikującej. Dopiero od tego momentu możliwe jest legalne wprowadzanie swoich wyrobów na rynek, oczywiście z zachowaniem wszystkich zasad zawartych w instrukcjach i procedurach Księgi Zakładowej Kontroli Produkcji.

Certyfikacja zakładu upoważnia do startowania w przetargach dla podmiotów takich jak gminy, powiaty czy miasta w zakresie dostarczenia tarcicy konstrukcyjnej na ich inwestycje. Coraz częściej zdarza się i w niedługim czasie zostanie to wyegzekwowane od wszystkich tartaków działających zgodnie z prawem, że do odbiorców indywidualnych będzie można sprzedać np. na domek jednorodzinny jedynie tarcicę z zakładu w którym odbyła się certyfikacja.

Certyfikacja jest tym samym przepustką do wystawienia na swoje wyroby Deklaracji Właściwości Użytkowych.

Obecnie obowiązuje poniższy wzór Deklaracji Właściwości Użytkowych:

 

DEKLARACJA WŁAŚCIWOŚCI UŻYTKOWYCH Nr………

1. Niepowtarzalny kod identyfikacyjny typu wyrobu: ………

2. Zamierzone zastosowanie lub zastosowania: ………

3. Producent: ………

4. Upoważniony przedstawiciel: ………

5. System(-y) oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych: ………

6a. Norma zharmonizowana: ………

  • Jednostka lub jednostki notyfikowane: ………

7. Deklarowane właściwości użytkowe: ………

8. Odpowiednia dokumentacja techniczna lub specjalna dokumentacja techniczna: ………

Właściwości użytkowe określonego powyżej wyrobu są zgodne z zestawem deklarowanych właściwości użytkowych. Niniejsza deklaracja właściwości użytkowych wydana zostaje zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 305/2011 na wyłączną odpowiedzialność producenta określonego powyżej.

W imieniu producenta podpisał(-a):

……… ……… ……… ………

[imię i nazwisko] w [miejsce] dnia [data wydania] [podpis]

 

W kolejnym artykule przedstawimy poprawną instrukcję wypełnienia powyższego wzoru deklaracji.

Czytaj więcej...

Certyfikacja drewna konstrukcyjnego

Każdy proces certyfikacji jest dla tartaku dość stresującym etapem. W tym artykule spróbujemy Państwu przedstawić kilka istotnych faktów odnośnie jego przebiegu.

Tarcica konstrukcyjna jest wyrobem budowlanym i podlega kontroli w systemie 2+, co oznacza, że oprócz wewnętrznej kontroli w procesie tym bierze udział jednostka zewnętrzna (notyfikowana).

Wewnętrzna kontrola i zadania producenta obejmują:

  • Ciągłą kontrolę i badania próbek zgodnie z planem badań wraz z prowadzeniem zapisów z nich;
  • Posiadanie aktualnej i zgodnej z normami branżowymi Księgi Zakładowej Produkcji;
  • Ocenę właściwości użytkowych wyrobu budowlanego na podstawie badań (w tym pobierania próbek), obliczeń, tabelarycznych wartości lub opisowej dokumentacji tego wyrobu;

 

Po spełnieniu powyższych wymagań jednostka notyfikowana podczas kontroli (certyfikacja) dokonuje wstępną inspekcję tartaku i całej dokumentacji związanej z ZKP. Jeśli wszystkie, wymagane przepisami warunki są spełnione zakład produkcyjny uzyskuje certyfikat zakładowej kontroli produkcji (ZKP) co upoważnia go do znakowania swoich wyrobów (objętych certyfikacją) znakiem CE i wystawianiem Deklaracji Właściwości Użytkowych.

Należy także pamiętać o bardzo istotnym fakcie, a mianowicie, jednostka notyfikowana prowadzi w ramach nadzoru nad zakładem ciągły nadzór nad Zakładową Kontrolą Produkcji poprzez jej ocenę i skuteczność jej prowadzenia. Tym samym, co najmniej raz do roku odbywa się kontrola przez jednostkę w zakładzie producenta.Notyfikowana jednostka certyfikująca zakładową kontrolę produkcji podejmuje podczas takich kontroli decyzję w sprawie przedłużenia, ograniczenia, zawieszenia lub wycofania certyfikatu zgodności zakładowej kontroli produkcji na podstawie wyników następujących ocen i weryfikacji przeprowadzonych przez tę jednostkę.

Certyfikacja drewna może być przeprowadzona przez jednostki notyfikowane do tego upoważnione, których jest w Polsce niewiele i można je policzyć na palcach jednej ręki. Do właścicieli tartaku należy decyzja którą z nich wybrać do przeprowadzenia procesu certyfikacji.

 

Czytaj więcej...

Drewno do produkcji tarcicy konstrukcyjnej

DREWNO DO PRODUKCJI TARCICY KONSTRUKCYJNEJ

W naszym kraju tarcicę konstrukcyjną produkuje się z drewna iglasta obrzynanego, struganego lub szorstkiego, takiego jak:

  • sosna (PNSY),
  • świerk (PCAB),
  • jodła (ABAL),
  • modrzew (LADC),
  • daglezja (PSMN).

W zależności od rejonu Polski, najczęściej tartaki produkują tarcicę konstrukcyjną z sosny, świerka, jodły i sporadycznie z modrzewia. Ze względu na niewielką dostępność bardzo rzadko się zdarza, aby ktoś używał do produkcji daglezji.

Powyższa kolejność gatunków drewna jak widać nie jest przypadkowa, gatunki drzew zostały ułożone od najczęściej do najrzadziej używanych podczas produkcji tarcicy konstrukcyjnej.

Drewno w zależności od gatunku drzewa wykazuje zróżnicowane parametry począwszy od wytrzymałości, a skończywszy na trwałości naturalnej.

W dalszej części tego artykułu skupimy się na klasach wytrzymałości drewna z:

  • sosny (PNSY),
  • świerka (PCAB).

 

Drewno sosnowe

 

Drewno pozyskane z gatunku „Pinus sylvestris” zostało zaliczone do klasy wytrzymałościowej według PN-EN 1912:2012„Drewno konstrukcyjne. Klasy wytrzymałości. Wizualny podział na klasy i gatunki” w związku z tym charakterystyczne właściwości przyjęto zgodnie z normą PN-EN 338:2011 „Drewno konstrukcyjne. Klasy wytrzymałości”. Charakterystyczne właściwości wytrzymałościowe przedstawiono w tabeli nr 1

Tabela nr 1

 

Pinus sylvestris

C20

C24 C35

Właściwości wytrzymałościowe (w N/mm2)

Zginanie

fm,k

20

24

35

Rozciąganie wzdłuż włókien

ft,0,k

12

14

21

Rozciąganie w poprzek włókien

ft,90,k

0,4

0,4

0,4

Ściskanie wzdłuż włókien

fc,0,k

19

21

25

Ściskanie w poprzek włókien

fc,90,k

2,3

2,5

2,8

Ścinanie

fv,k

3,6

4,0

4,0

Właściwości sprężyste (w kN/mm2)

Średni moduł sprężystości

E0,mean

9,5

11

13

5 % kwantyl modułu sprężystości wzdłuż włókien

E0,05

6,4

7,4

8,7

Średni moduł sprężystości w poprzek włókien

E90,mean

0,32

0,37

0,43

Średni moduł odkształcenia postaciowego

Gmean

0,59

0,69

0,81

 

Relację klasy sortowniczej zgodnej z PN-D-94021:2013 „Tarcica iglasta sortowana metodami wytrzymałościowymi” do klasy wytrzymałościowej przyjmuje się zgodnie z PN-EN 1995-1-1:2010 Eurokod 5 „Projektowanie konstrukcji drewnianych Część 1-1: Postanowienia ogólne Reguły ogólne i reguły dotyczące budynków”. Relacje klasy wytrzymałości z klasami sortowniczymi dla drewna z gatunku „Pinus sylvestris” podano w tabeli nr 2

Tabela nr 2

Gatunek drewna

Grubość [mm]

KW

KS

KG

Sosna zwyczajna

≥22

wg EN 1912

Sosna zwyczajna zgodnie z EN 1912

C35

C24

C20

 

Drewno świerkowe

 

Drewno pozyskane z gatunku „Picea abies” zostało zaliczony do klasy wytrzymałościowej według PN-EN 1912:2012„Drewno konstrukcyjne. Klasy wytrzymałości. Wizualny podział na klasy i gatunki” w związku z tym charakterystyczne właściwości przyjęto zgodnie z normą PN-EN 338:2011 „Drewno konstrukcyjne. Klasy wytrzymałości”. Charakterystyczne właściwości wytrzymałościowe przedstawiono w tabeli nr 3

Tabela nr 3

Picea abies

C18

C24

C30

Właściwości wytrzymałościowe (w N/mm2)

Zginanie

fm,k

18

24

30

Rozciąganie wzdłuż włókien

ft,0,k

11

14

18

Rozciąganie w poprzek włókien

ft,90,k

0,4

0,4

0,4

Ściskanie wzdłuż włókien

fc,0,k

18

21

21

Ściskanie w poprzek włókien

fc,90,k

2,2

2,5

2,5

Ścinanie

fv,k

3,4

4,0

4,0

Właściwości sprężyste (w kN/mm2)

Średni moduł sprężystości

E0,mean

9,0

11

12

5 % kwantyl modułu sprężystości wzdłuż włókien

E0,05

6,0

7,4

8,0

Średni moduł sprężystości w poprzek włókien

E90,mean

0,30

0,37

0,40

Średni moduł odkształcenia postaciowego

Gmean

0,56

0,69

0,75

 

Relację klasy sortowniczej zgodnej z PN-D-94021:2013 „Tarcica iglasta sortowana metodami wytrzymałościowymi” do klasy wytrzymałościowej przyjęto zgodnie z PN-EN 1995-1-1:2010 Eurokod 5 „Projektowanie konstrukcji drewnianych Część 1-1: Postanowienia ogólne Reguły ogólne i reguły dotyczące budynków”. Relacje klasy wytrzymałości z klasami sortowniczymi dla „Picea abies” podano w tabeli nr. 4

Tabela nr.4

Gatunek drewna

Grubość [mm]

KW

KS

KG

Świerk pospolity

≥22

C30

C24

C18

 

 

 

Czytaj więcej...

Wymagania dla tarcicy konstrukcyjnej podczas sortowania zgodnie z normą PN-D-94021:2013

W ramach czynności sortowniczych należy:

– sprawdzić gatunek drewna

Gatunek drewna należy sprawdzać przez oględziny wizualne dłużycy.
Tarcicę należy uporządkować według gatunków drewna, a sortowanie pod względem klas sortowniczych i wytrzymałościowych dla każdego gatunku należy dokonać indywidualnie. To samo dotyczy także oznakowania Etykietą CE.

– sprawdzić wilgotność

Norma zaleca, aby wilgotność tarcicy sortowanej metodą wizualną nie przekraczała 20 %. Za zgodą stron dopuszcza się wilgotność powyżej 20 %. Zgoda na inną wilgotność może i powinna być ustalona z klientem i przez niego zaakceptowana, najlepiej w formie pisemnej.
Wilgotność sprawdzać za pomocą wilgotnościomierza elektronicznego z ważnym świadectwem wzorcowania. Przynajmniej raz do roku należy wykonać badanie, w zewnętrznej jednostce do tego upoważnionej, wzorcowania.

– sprawdzić wymiary

Wymiary wyprodukowanej tarcicy konstrukcyjnej należy sprawdzać wg PN-EN 1309-1. Odchyłki wymiarowe dla wyprodukowanego asortymentu należy określać i przyjąć wg PN-EN 336.
Wymiary tarcicy konstrukcyjnej podano w normie PN-EN 1313-1:2010, w której to zaleca się, aby minimalna jej grubość wynosiła 22 mm i minimalne pole przekroju poprzecznego było 2 000 mm2. Norma jednak pozostawia „furtkę” producentowi w postaci zapisu, że za zgodą stron dopuszcza się inne wymiary nominalne.
Powyższa norma dotyczy tarcicy konstrukcyjnej iglastej o grubości poniżej 22 mm, ale nie mniejszej niż 19 mm. Przy czym należy pamiętać o zachowanieu warunku dotyczącego minimalnego przekroju poprzecznego.

– sprawdzić jakość

Jakość tarcicy sortowanej metodą wizualną (bo ta jest w znacznej większości stosowana w Polsce), należy sprawdzać poprzez ocenę wizualną i określać w miejscu stwierdzenia największego nasilenia się wad drewna w każdym elemencie tarcicy konstrukcyjnej produkowanej dla klienta. Przy ocenie wizualnej wad występujących w danym elemencie przydatne są przyrządy kontrolno pomiarowe w postaci szczelinomierza (do badania głębokości pęknięć) czy rysaka ze wzornikami (do badania skrętu włókien).
Sposób określania poszczególnych wad tarcicy iglastej przy wykorzystaniu metody wizualnej dla tarcicy konstrukcyjnej podano w załączniku normy PN-D-94021:2013 i dotyczy on między innymi:

  • Określania wskaźnika sękatości
  • Pomiaru ukośnego przebiegu włókien
  • Pomiaru pęknięć
  • Pomiaru słoistości
  • Pomiaru obliny
  • Pomiaru odkształceń
  • Pomiaru udziału drewna reakcyjnego

– nanieść oznakowanie

Oznakowania tarcicy sortowanej wytrzymałościowo należy wykonać zgodnie z zasadami podanymi w PN-EN 14081-1. Przedmiot tej normy i samo oznakowanie będzie przez nas poruszone w jednym z najbliższych artykułów na łamach naszej strony.

Czytaj więcej...

Zakres normy PN-D-94021:2013, terminy i definicje oraz klasyfikacja tarcicy konstrukcyjnej

Norma PN-D-94021:2013 została opracowana przez Komitet Techniczny nr 215 ds. Projektowania i Wykonawstwa Konstrukcji z Drewna i z Materiałów Drewnopochodnych  i zatwierdzona przez Prezesa PKN. Powyższa norma zastępuje PN-D-94021:1982, która to została wycofana z dniem 31.10.2013 roku.

Przedmiotem normy jest tarcica konstrukcyjna iglasta obrzynana, szorstka lub strugana, wyprodukowana z drewna sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.), świerka pospolitego (Picea abies (L.) Karst.), modrzewia europejskiego (Larix decidua Mill.), jodły pospolitej (Abies alba Mill.) lub daglezji zielonej (Pseudotsuga menziesii (Mirb.) Franco).

Tarcicę konstrukcyjną klasyfikuje się w zależności od:

  • gatunku z jakiego produkujemy tarcicę konstrukcyjną:
    • sosnową (PNSY),
    • świerkową (PCAB),
    • jodłową (ABAL),
    • modrzewiową (LADC),
    • daglezjową (PSMN).
  • wilgotności drewna:
    • suchą, o wilgotności ≤ 20 %,
    • mokrą, o wilgotności > 20 %.
  • wymiarów przekroju poprzecznego:Tarcicę konstrukcyjną dzieli się na deski, bale, łaty, krawędziaki i belki, w zależności od grubości (b) i szerokości (h). Zasady klasyfikacji przedstawiono w poniższej tablicy.
    Sortyment Grubość (b), w mm Stosunek szerokości (h) do grubości (b)
    deski 22≤b<50 h/b≥2
    bale 50≤b<100 h/b≥2
    łaty 3≤b<100 1≤h/b<2
    krawędziaki b≥100 1≤h/b<2
    belki b≥100 h/b≥2

     

  • przyjętej metody sortowania:Metoda wizualna: za podstawę do określenia klasy jakości tarcicy sortowanej przyjmuje się rodzaj, wymiary i stopień nasilenia wad drewna dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem, stanowiących o cechach wytrzymałościowych tarcicy oraz słoistość i gęstość drewna. Jakość sztuki tarcicy określa się w miejscu gdzie występuje maksymalne nasilenie wad drewna.

    Metoda maszynowa: przy tej metodzie należy uwzględnić zasady kontroli i oceny wizualnej podane w PN-EN 14081-1. Do sortowania tarcicy metodą maszynową należy stosować urządzenia wymienione w normie PN-EN 14081-4, z zachowaniem zasad określonych w PN-EN 14081-2 i PN-EN 14081-3.

  • jakości drewna i jakości obróbki:W zależności od jakości drewna i jakości obróbki, tarcicę konstrukcyjną iglastą sortowaną metodą wizualną dzieli się na następujące klasy jakości:

    KW – klasa wyborowa,

    KS – klasa średniej jakości,

    KG – klasa gorszej jakości.

     

Czytaj więcej...

Najczęściej zadawane pytania

JAKIE WYMAGANIA MUSI SPEŁNIĆ PRODUCENT WPROWADZAJĄCY NA RYNEK TARCICĘ KONSTRUKCYJNĄ,  CZY OBOWIĄZKOWE JEST  ZNAKOWANIE  „CE” TARCICY ?.

Z dniem 1 lipca 2013 roku weszły w życie przepisy unijne dotyczące wprowadzania na rynek materiałów budowlanych, w tym także tarcicy konstrukcyjnej. Tym samym przed wprowadzeniem ich do sprzedaży muszą być oznakowane znakiem CE (etykieta CE) oraz posiadać Deklarację Właściwości Użytkowych, która zawiera zasady jego stosowania oraz opis cech wyrobu w oparciu o badania ( w przypadku tarcicy konstrukcyjnej-Badania Typu).

Zgodnie z zamierzeniem, nowe przepisy kładą duży nacisk na bezpieczeństwo wprowadzanych na rynek produktów i związaną z tym faktem odpowiedzialność producenta. Po jego stronie leży posiadanie stosowne badania potwierdzające jakość produkowanych przez niego materiałów.

Nowe regulacje prawne wymuszają na producencie podanie na etykiecie CE numeru partii, serii lub jakikolwiek inny element umożliwiający identyfikację na daną partię wyrobu, co w znaczny sposób zwiększy identyfikowalność wyrobów i ukróci proceder związany z nieuczciwym wykorzystywaniem oznakowania CE przez osoby trzecie, często podszywające się pod producenta. Dodatkowo na Deklaracji Właściwości Użytkowych w imieniu producenta tarcicy konstrukcyjnej będzie musiał się podpisać imiennie pracownik, wraz z podaniem funkcji jaką pełni w danym zakładzie.

Oczywiste jest, że w celu wystawienia etykiety CE i związanej z nią Deklaracji Właściwości Użytkowych producent musi spełnić szereg wymagań związanych z dokumentacją zawartą w ZKP (Zakładowej Kontroli Produkcji) oraz zatrudniać co najmniej jedną osobę posiadającą stosowne kompetencje do sortowania tarcicy konstrukcyjnej – brakarza. W przypadku kontroli Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego producent na jego prośbę będzie musiał udostępnić całą powyższą dokumentację, która między innymi potwierdzi właściwości wprowadzanej przez niego do obrotu tarcicy konstrukcyjnej.

JAKI OBECNIE ISTNIEJE PODZIAŁ TARCICY KONSTRUKCYJNEJ ZE WZGLĘDU NA KLASY SORTOWNICZE I WYTRZYMAŁOŚCIOWE ?

System norm europejskich dość spójnie reguluje zasady obliczania, projektowania i samej realizacji konstrukcji z tarcicy konstrukcyjnej. Oprócz Eurokodu 5 (PN-EN 1995-1-1) bardzo istotna jest norma EN 338 „ Drewno konstrukcyjne-klasy wytrzymałości”, w której podane zostały charakterystyczne wartości parametrów wytrzymałościowych drewna konstrukcyjnego dla różnych klas.

Najistotniejsza dla producentów tarcicy konstrukcyjnej litej jest zharmonizowana norma EN14081-1:2005+A1:2011, w której określono podstawowe wymagania dotyczące zasad sortowania wizualnego dla wszystkich klas sortowniczych, badania typu, trwałość naturalną czy reakcję na ogień. Zgodnie z obowiązującymi przepisami Tarcicę w naszym kraju sortuje się głównie wizualnie, zgodnie z normą PN-D-94021:1982 „ Tarcica konstrukcyjna sortowana metodami wytrzymałościowymi”. W powyższej normie rozróżniamy trzy klasy sortownicze dla wszystkich gatunków tarcicy iglastej. Są to klasy:

  • KW klasa wyborowa;
  • KS klasa średnia;
  • KG klasa gorsza.

W powiązaniu z normą PN-EN 1995-1-1 (Eurokod5) „Projektowanie konstrukcji drewnianych, część 1-1: Zasady ogólne i zasady dla budynków” relacja klas sortowniczych dla drewna konstrukcyjnego litego wg PN-D-94021:1982 w stosunku do klas wytrzymałościowych wg PN-EN 338:2011 przedstawia się następująco:

 

Gatunki drewna Grubość tarcicy, mm KW KS KG
Sosna zwyczajna ≥22 C35 C24 C20
Świerk pospolity C30 C24 C18
Jodła pospolita C22 C18 C14
Modrzew europejski C35 C30 C24

 

Zgodnie z powyższym możemy wysortować tarcicę z drewna np. sosny tylko w trzech klasach wytrzymałościowych tj.: C35, C24 i C20. Wszystkie pozostałe klasy nie powinny zgodnie z tym występować w projektach. Osoby odpowiedzialne za projektowanie konstrukcji z tarcicy konstrukcyjnej litej powinni zwrócić szczególną uwagę na fakt, że w polskim drzewostanie jest niewiele drzew, które spełniają wymagania pod względem występowania wad, które po przetarciu będzie można zakwalifikować do klasy wyborowej, co w przypadku sosny da nam wytrzymałość C35. Statystyki mówią, że około 10% dłużycy iglastej z polskich lasów spełnia wymagania pod względem wad jak dla klasy wyborowej. Proszę przy tym pamiętać, że w tych 10% są także inne gatunki drzew iglastych np. jodła pospolita, której wytrzymałość w klasie wyborowej jest tylko C22. Tym samym zaleca się tylko obiekty o szczególnych wymaganiach projektować z drewna o wysokiej wytrzymałości. Najwięcej tarcicy konstrukcyjnej da się wyprodukować z naszego drzewostanu w klasie średniej, co dla sosny czy świerka daje nam wytrzymałość C24. Jest to w według naszej opinii bardzo dobra wytrzymałość, a projektanci coraz częściej powinni brać ją pod uwagę przy opracowywaniu projektów. Odpowiednie przeliczenia konstrukcji więźby dachowej z tarcicy konstrukcyjnej litej sprawią, że będziemy w stanie zamienić przyjęte w projektach klasy wyborowe na klasy średnie, czy też nawet klasy gorsze.

Czytaj więcej...